Vinícius José Paixão de Oliveira Júnior (portugalska wymowa: [viˈnisi.uz ʒoˈzɛ pajˈʃɐ̃w dʒi oliˈvejɾɐ ˈʒuni.oʁ]; ur. 12 lipca 2000), szeroko znany jako Vinícius Júnior lub Vini Jr., to brazylijski piłkarz występujący na pozycji napastnika w Realu Madryt oraz reprezentacji Brazylii. Uznawany za jednego z najlepszych piłkarzy na świecie, słynie z szybkości, techniki i dryblingu.
Pochodzący z São Gonçalo, Vinícius rozpoczął profesjonalną karierę w Flamengo, debiutując w pierwszym zespole w 2017 roku w wieku zaledwie 16 lat. Niedługo potem został sprzedany do Realu Madryt za 38 milionów funtów, co było rekordem kraju dla zawodnika poniżej 18 roku życia. Transfer został sfinalizowany po jego 18. urodzinach, a debiut w Realu Madryt zaliczył w sezonie 2018/19. W kolejnych latach Vinícius stał się kluczową postacią drużyny, przyczyniając się do zdobycia dwóch dubletów La Liga–Liga Mistrzów, strzelając decydujące gole w finałach w 2022 i 2024 roku oraz zdobywając tytuł Piłkarza Sezonu w Lidze Mistrzów w 2024 roku. Dwukrotnie trafił do jedenastki roku FIFPRO (2023 i 2024) oraz został wybrany Najlepszym Piłkarzem FIFA w 2024 roku, zajmując także drugie miejsce w plebiscycie Złotej Piłki 2024.
Jako junior był kluczowy w triumfach Brazylii w Mistrzostwach Ameryki Południowej U-15 w 2015 i U-17 w 2017 roku, zostając królem strzelców i najlepszym piłkarzem turnieju. W seniorskiej reprezentacji zadebiutował w 2021 roku, pomagając drużynie zdobyć wicemistrzostwo Copa América 2021, a także wystąpił na Mistrzostwach Świata 2022 i Copa América 2024.
Wczesne lata
Przygodę z piłką rozpoczął w 2006 roku, gdy ojciec zabrał go do biura Flamengo w Mutuá, São Gonçalo, gdzie mieszkał. Początkowo był zarejestrowany jako lewy obrońca.
Pochodząc z ubogiej katolickiej rodziny, Vinícius przeprowadził się z wujkiem Ulissesem do Abolição, by być bliżej centrum treningowego Ninho do Urubu. Flamengo oraz lokalni przedsiębiorcy zapewnili mu wsparcie finansowe.
W latach 2007–2010 Vinícius uczęszczał na zajęcia futsalu w szkole Flamengo w São Gonçalo w Canto do Rio, znanym klubie z Niterói. Flamengo dostrzegło jego talent i postanowił skupić się na piłce nożnej. W sierpniu 2010 przeszedł testy do młodzieżowej drużyny Flamengo i został przyjęty. Wcześniej, w 2009, próbował dostać się do drużyny futsalu Flamengo w wieku dziewięciu lat i poproszono go, by wrócił za rok.
Flamengo
W pierwszym zespole Flamengo zadebiutował 13 maja 2017 roku jako zmiennik w 82. minucie w meczu z Atlético Mineiro (1:1). Dwa dni później przedłużył kontrakt do 2022 roku, z podwyżką pensji i klauzuli wykupu z 30 do 45 milionów euro. Przedłużenie umowy było częścią procesu transferowego do Realu Madryt, z ustaleniem, że odejdzie w lipcu 2018.
10 sierpnia 2017 zdobył pierwszego gola w karierze w meczu Copa Sudamericana przeciwko Palestino, trafiając 30 sekund po wejściu na boisko. 19 sierpnia strzelił swoje pierwsze gole w Série A, zapewniając zwycięstwo 2:0 z Atlético Goianiense.
Real Madryt
23 maja 2017 roku Real Madryt ogłosił pozyskanie Viníciusa, z wejściem w życie po jego 18. urodzinach (12 lipca 2018), za 46 milionów euro – był to wówczas drugi najwyższy transfer brazylijskiego piłkarza i rekord dla zawodnika poniżej 19 lat. Początkowo miał wrócić na wypożyczenie do Brazylii w lipcu 2018.
2018–21: Adaptacja w Hiszpanii
20 lipca 2018 został oficjalnie zaprezentowany jako gracz Realu Madryt z numerem 28. Zadebiutował 29 września jako zmiennik w bezbramkowym remisie z Atlético Madryt. Pierwszy raz w wyjściowej jedenastce pojawił się 31 października w wygranym 4:0 meczu Pucharu Króla z Melillą, notując dwie asysty i tytuł zawodnika meczu. Pierwszego gola zdobył 3 listopada, dziesięć minut po wejściu, w wygranym 2:0 meczu z Valladolid. Do 7 lutego 2019 strzelił cztery gole, ale sezon zakończył wcześniej z powodu kontuzji więzadła w marcu.
11 grudnia 2019 zdobył pierwszego gola w Lidze Mistrzów w wygranym 3:1 meczu z Club Brugge. Strzelił także pierwszego gola w El Clásico 1 marca 2020 (2:0 z Barceloną), rozgrywając 29 meczów ligowych i zdobywając trzy bramki, a Real sięgnął po mistrzostwo Hiszpanii.
6 kwietnia 2021 zdobył dwa gole w wygranym 3:1 meczu Ligi Mistrzów z Liverpoolem. Real dotarł do półfinału, odpadając z Chelsea.
2021–22: Przełom i triumf w Lidze Mistrzów
Sezon 2021/22 rozpoczął od gola w wygranym 4:1 meczu z Alavés. 22 sierpnia zdobył dwa gole w zremisowanym 3:3 spotkaniu z Levante, wywalczając miejsce w składzie kosztem Edena Hazarda. Strzelił kolejne dwa gole w wygranym 2:1 meczu z Elche, przekraczając dorobek z poprzedniego sezonu. 12 maja 2022 zdobył pierwszego hat-tricka w wygranym 6:0 meczu z Levante.
28 maja zdobył jedynego gola w finale Ligi Mistrzów przeciwko Liverpoolowi, zapewniając Realowi 14. tytuł. Był drugim najlepszym strzelcem klubu z 22 golami, został wybrany Młodym Piłkarzem Sezonu i znalazł się w jedenastce turnieju.
2022–23: Numer 7 i Klubowe MŚ
11 lutego zdobył dwa gole w finale Klubowych Mistrzostw Świata, otrzymując nagrodę dla najlepszego zawodnika. Strzelił też dwa gole w wygranym 5:2 meczu z Liverpoolem w 1/8 finału Ligi Mistrzów. Trafił również z dystansu w półfinale z Manchesterem City, ale Real przegrał rewanż 0:4 i odpadł. Znalazł się w jedenastce turnieju. Po odejściu Hazarda otrzymał numer 7 na sezon 2023/24.
2023–24: Trzecia La Liga, druga Liga Mistrzów, lider zespołu
19 sierpnia 2023 zdobył zwycięskiego gola z Almeríą. 25 sierpnia doznał kontuzji mięśnia, ale wrócił 27 września. 3 października zdobył pierwszego gola w Lidze Mistrzów w sezonie przeciwko Napoli. 31 października przedłużył kontrakt do czerwca 2027. 14 stycznia 2024 zdobył hat-tricka w wygranym 4:1 finale Superpucharu Hiszpanii z Barceloną. W marcu strzelił sześć goli w czterech meczach, w tym kluczowe bramki z Valencią i RB Lipsk. 21 kwietnia zdobył gola w wygranym 3:2 meczu z Barceloną, przybliżając Real do tytułu. 30 kwietnia zdobył dwa gole w zremisowanym 2:2 meczu z Bayernem w półfinale Ligi Mistrzów i był kluczowy w rewanżu, prowadząc Real do finału.
1 czerwca zdobył gola w wygranym 2:0 finale Ligi Mistrzów z Borussią Dortmund, zostając najmłodszym, który strzelił w dwóch finałach. Dwa dni później został wybrany Piłkarzem Sezonu z sześcioma golami i pięcioma asystami.
2024–25: Piłkarz Roku FIFA i 100. gol dla Realu
22 października 2024 zdobył pierwszego hat-tricka w europejskich pucharach w wygranym 5:2 meczu z Dortmundem. Zajął drugie miejsce w plebiscycie Złotej Piłki za Rodrim. 17 grudnia został wybrany Najlepszym Piłkarzem FIFA 2024. Następnego dnia asystował Mbappé i zdobył rzut karny w wygranym 3:0 meczu o Puchar Interkontynentalny, zdobywając tytuły Piłkarza Turnieju i Złotej Piłki. 22 stycznia 2025 strzelił 100. i 101. gola dla Realu w wygranym 5:1 meczu Ligi Mistrzów z Salzburgiem. 26 lutego po raz pierwszy był kapitanem Realu w wygranym 1:0 półfinale Pucharu Króla z Realem Sociedad.
/cdn.vox-cdn.com/uploads/chorus_asset/file/24265794/1245388013.jpg)
2015–2019: Sukcesy młodzieżowe
30 października 2015 powołany do kadry Brazylii na Mistrzostwa Ameryki Południowej U-15, gdzie został drugim najlepszym strzelcem i zawodnikiem turnieju. W 2016 roku zdobył dwa gole i dwie asysty w sparingu z Chile U-17. W Mistrzostwach Ameryki Południowej U-17 w 2017 roku zdobył kluczowe gole, zostając królem strzelców i najlepszym piłkarzem turnieju, pomagając Brazylii awansować na MŚ U-17.
2019–2022: Debiut w kadrze i MŚ
28 lutego 2019 powołany do seniorskiej kadry Brazylii, ale nie zagrał z powodu kontuzji. Zadebiutował 10 września w przegranym 0:1 meczu z Peru. Był w kadrze Brazylii na Copa América 2021, występując jako rezerwowy w przegranym finale z Argentyną.
24 marca 2022 zdobył pierwszego gola w seniorskiej kadrze w wygranym 4:0 meczu z Chile. Znalazł się w kadrze na MŚ 2022, asystując przy golu Richarlisona z Serbią i strzelając gola Korei Południowej w 1/8 finału. Brazylia odpadła w ćwierćfinale po rzutach karnych z Chorwacją.
26 marca 2024 po raz pierwszy był kapitanem Brazylii w sparingu z Hiszpanią. Na Copa América 2024 zdobył dwa gole przeciwko Paragwajowi, ale był zawieszony na ćwierćfinał, w którym Brazylia przegrała z Urugwajem po rzutach karnych.
Po dołączeniu do Realu Madryt, ESPN opisało Viníciusa jako „błyskotliwego lewoskrzydłowego lub drugiego napastnika”. Jest wszechstronny, głównie gra na lewym skrzydle, ale sprawdza się na całej linii ataku. Znany z przyspieszenia, zwinności, równowagi, finezji, dryblingu i siły fizycznej. Jego ruchliwość i energia sprawiają, że jest ciągłym zagrożeniem.
Uważany jest za dynamicznego, inteligentnego i pracowitego skrzydłowego z imponującą umiejętnością rozegrania i kreowania sytuacji. Na początku kariery krytykowano jego skuteczność, lecz znacznie się poprawił, tworząc zabójczy duet z Benzemą. W 2017 roku The Telegraph uznał go za jednego z najlepszych piłkarzy do lat 21 na świecie. Byli piłkarze i trenerzy chwalili jego entuzjazm i kreatywność, choć kiedyś krytykowano go za nadmierne sztuczki i indywidualizm.
W sezonie 2021/22 jego skuteczność wzrosła, a on sam stał się bardziej opanowany pod bramką. Carlo Ancelotti chwalił go za pracę w defensywie i rozwój taktyczny. Jego występy porównywano do Neymara, który po finale Ligi Mistrzów 2022 nazwał go „najlepszym piłkarzem na świecie”. W sezonie 2023/24 Ancelotti dał mu swobodę zmiany pozycji.
Był jednak krytykowany za dyscyplinę i sportowe zachowanie, często otrzymując kartki za dyskusje i konfrontacje. W marcu 2024 po incydencie z Willim Orbánem z Lipska, były piłkarz Realu Mijatović powiedział, że Vinícius musi się opanować, by zostać legendą. Krytykowano go także za prowokacyjne celebracje, a władze klubu prosiły o poprawę zachowania. W maju 2025 Netflix wyemitował dokument o jego życiu i walce z rasizmem.
Walka z rasizmem
W 2023 roku Vinícius był wielokrotnie ofiarą rasistowskich ataków w Hiszpanii, w tym incydentu z kukłą. Potępił reakcję La Liga i zażądał stanowczych działań. Real Madryt zgłosił sprawę jako przestępstwo z nienawiści i wsparł działania prawne. FIFA powierzyła mu przewodnictwo komitetowi antyrasistowskiemu.
Reakcja społeczna
Jego postawa wywołała ogromny odzew na całym świecie – wsparcie wyrazili politycy, instytucje i sportowcy. Prezydent Brazylii oraz figura Chrystusa Odkupiciela okazali solidarność. Ponad 150 organizacji w Brazylii zażądało działań od Hiszpanii. Kluby i sportowcy na całym świecie okazali wsparcie. W Rio wprowadzono „prawo Vini Jr.” pozwalające przerywać wydarzenia sportowe w przypadku rasizmu. Otrzymał wiele wyróżnień, w tym nagrodę Sócratesa za działalność humanitarną.
Edukacja dla wszystkich
W 2021 roku założył Instytut Vini Jr., promujący edukację wśród ubogiej młodzieży w Brazylii. W 2024 roku został Ambasadorem Dobrej Woli UNESCO ds. Edukacji dla Wszystkich, jako drugi piłkarz po Pelé.
Życie prywatne
Vinícius jest katolikiem i prowadzi Instytut Vini Jr., wspierający edukację i walkę z nierównościami w Brazylii. W listopadzie 2024 odkrył, że jego przodkowie pochodzą z ludu Tikar z Kamerunu, za co otrzymał certyfikat od CBF na oczach kibiców.
Sao Goncalo, Rio de JaneiroPodwójny ruchJego dokładność wykończenia